مشخصات انواع بازی بیلیارد
بازی بیلیارد یا پول به چند نوع بازی اطلاق می شود که بر روی یک میز با شش سوراخ و معمولا با 15 توپ هدف و یک توپ سفید یا کیوبال انجام می شود. اسنوکر یک نوع بازی بیلیارد است که بر روی یک میز مخصوص با 21 توپ هدف و یک کیوبال اجرا می گردد .
کاروم نام چند نوع بازی انجام شده با سه توپ بر روی یک میز بدون سوراخ است .
مهارت های اصلی در بازی پاکت اسنوکر و کاروم به هم شبیه هستند.
در میان انواع این ورزش ها همچنین شباهت های محسوسی از نظر طراز قرار گرفتن دست و پای بازیکن و نحوه گرفتن چوب بیلیارد و استفاده از آن وجود دارد.
با وجود این علی رغم همه این شباهت ها تفاوت هایی که باعث تمایز انواع این ورزش از یکدیگر می شوند مشهود هستند برای مثال در بازی کاروم بازیکن باید همیشه با سه توپ با روش های مختلف بازی کند . بازی پاکت تقریبا متفاوت است زیرا در این بازی هدف بازیکن این است که سعی کند تا آنجا که می تواند به سرعت 15 توپ را با چوب بیلیارد به داخل هر یک از شش سوراخ قرار گرفته شده در دور میز بیندازد. علاوه بر این وسایل متفاوت مورد استفاده در این بازیها و فرق میان ترتیب این بازیها لاجرم به تفاوتهایی در نحوه ارزیابی حرکت های فرد منتهی می شود.
انواع تکيه گاه قرار دادن دست
از دست چپ به عنوان تکيه گاه چوب بيليارد استفاده می شود که اين حالت اصطلاحا پل نام دارد.
يک اصل در مورد همه تکيه گاه ها کاربرد دارد ، هر چه دست چپ بر روی سطح ميز ثابت تر باشد ، ضربه شما دقيق تر خواهد بود.
تکيه گاه بسته
تکيه گاه بسته را می توان تکيه گاه استاندارد هم ناميد.
انگشت وسط دست، انگشتی که به آن انگشتر می اندازند و انگشت کوچک و همچنين قسمت نرمی کف دست محکم بر روی سطح ميز قرار می گيرند. برای ثابت بودن دست انگشتها از هم باز می شوند. انگشت سبابه به شکل حلقه در آمده و انگشت شست را لمس می کند. انگشتی که به آن انگشتر می اندازند به عنوان راهنمای چوب که بر روی انگشت وسط قرار گرفته است عمل می کند. اين مطمئن ترين روش هدايت چوب است زيرا در اين صورت چوب ديگر سر نمی خورد.
تکيه گاه باز
هميشه نمی توانيد از تکيه گاه بسته يا استاندارد استفاده کنيد . اغلب کيوبال يا به توپ هدف و يا به باند ميز خيلی نزديک است . در چنين موقعيت هايی بهترين راه استفاده از تکيه گاه باز است . در اين حالت نوک چهار انگشت تکيه گاهی را برای دست درست می کنند . انگشت شست به طرف بالا بر می گردد و چوب بيليارد ما بين انگشت شست و انگشت سبابه قرار می گيرد.
لازم به گفتن نيست که در اين روش بازيکن بر هدايت چوب بيليارد تسلط داشته و می تواند ضربه آرامی به توپ بزند.
تکيه گاه تخت نوع ديگری از تکيه گاه باز است که در اين حالت همه چهار انگشت و همچنين قسمت نرم کف دست که در زير انگشت کوچک قرار دارد تکيه گاه می شوند . از اين نوع تکيه گاه بيشتر برای زدن پيچ عقب استفاده می شود.( ضربه کيوبال که پس از برخورد به توپ هدف در مسير خود به عقب بر می گردد. )
تکيه گاه بر روی باند
از تکيه گاه بر روی باند زمانی استفاده می شود که کيوبال تقريبا به باند ميز نزديک باشد. در اين حالت باند ميز به عنوان تکيه گاه عمل می کند و چوب بيليارد بين انگشت سبابه و انگشت وسط قرار می گيرد.
وقتی چوب بيليارد بايد به صورت زاويه شيب دار نگه داشته شود بعضی از بازيکنان از مشت بسته خود به عنوان تکيه گاه استفاده می کنند. در اين حالت نوک چوب در تو رفتگی بِين بندها ی انگشت قرار می گيرد.
وقتی با تکیه گاه قرار دادن دست خود نمی توانید به کیوبال دسترسی داشته باشید استفاده از یک تکیه گاه مکانیکی می تواند سودمند باشد.
حالت مناسب بدن یکی از مهم ترین عوامل در بازی بیلیارد است . تا زمانی که وضعیت قرار گرفتن مناسب بدن را یاد نگرفته باشید و همچنین مادام که این وضعیت مناسب بدن با ضربه زدن با اطمینان و هدف گیری دقیق همراه نباشد ، نمی توانید امید وار باشید که به طور موثر به توپ ضربه بزنید.
يک ضربه موفق به چگونگی هدف گيری و ضربه شما بستگی دارد .
چوب بيليارد در دست راست قرار گرفته و هدايت می شود.
با دست راست قسمت حلقه چوب را در نقطه ای تقريبا بين بالای چوب و مرکز ثقل آن بگيريد . انگشت شست خود را بر روی چوب قرار ندهيد اين کار باعث خواهد شد که مچ دست تان بی جهت منقبض شود و در زدن ضربه نرم و آرام مشکل ايجاد شود. 
